Serdecznie witam na mojej stronie internetowej i zapraszam do zapoznania się z jej zawartością. Będę wdzięczny za Państwa opinie, uwagi i propozycje.

Pozdrawiam

Leszek Piechota

Senat RP Platforma Obywatelska
Odwiedź mnie na
Odwiedź mnie na
Katowicka Moderna
Wyszukiwarka
wyszukaj
 

Informacje

Zdjęcie

Katowicka Moderna wpisana na listę zabytków nieruchomych województwa śląskiego!

Dzięki ścisłej współpracy Senatora Leszka Piechoty z Wojewódzkimi Konserwatorem Zabytków, w dniu 23 marca 2012 roku katowicka moderna została wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego pod numerem A/370/12 .

Historyczny układ urbanistyczny tzw. południowej dzielnicy Śródmieścia Katowic,  składający się z sieci ulic, układu parcel i zabudowy  zawierającej  zespół budowli secesyjnych, modernistycznych i funkcjonalistycznych, mieszkalnych, mieszkalno–użytkowych, użytkowych i sakralnych, wznoszonych głównie w latach 1900–1939 został wpisany przez Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na listę zabytków nieruchomych województwa śląskiego pod numerem A/370/12.

Jest to przestrzenne założenie miejskie, wytyczane od połowy lat siedemdziesiątych XIX wieku, kiedy to w planie zagospodarowania z 1875 roku wyznaczono pierwsze zarysy rozplanowania tego obszaru. Zasadniczy układ kompozycyjny – południkowo–równoleżnikową siatkę ulic dostosowaną do skośnych kierunków głównych traktów drogowych, czyli obecnych ulic Tadeusza  Kościuszki i Mikołowskiej – ukształtowano w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku. Wówczas zostały wytyczone dzisiejsze ulice Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury oraz Henryka Jordana. Kolejne plany zagospodarowania z lat 1918 i 1924 doprecyzowały zasady parcelacji opisywanego układu. Obecnie tworzy go 17 różnej wielkości  kwartałów zabudowy wyznaczonych przez  siatkę ulic.  Zasadniczy ruszt kompozycyjny układu zbudowany został w oparciu o zasadę  południkowo–równoleżnikową, jednakże wspomniane dostosowanie do skośnego przebiegu głównych arterii południowej części miasta spowodowało odejście od regularnego geometrycznego podziału, na rzecz nieco swobodniejszego kształtu kwartałów.

            W południowej części, graniczącej z terenami zielonymi, dominuje funkcjonalistyczna     i modernistyczna  niska (jedno- i dwukondygnacyjna)  zabudowa  wolnostojących, jedno- lub dwurodzinnych willi w ogrodach. Skala zabudowy jest kontynuowana w części centralnej,             w rejonie ulicy generała Józefa Zajączka,  w postaci zespołu  modernistycznych dwurodzinnych, dwukondygnacyjnych domków, nakrytych wysokim dachem dwuspadowym z lukarnami, nawiązujących  do nurtu neobarokowego

            Pomimo typowo dziewiętnastowiecznego, regularnego rozplanowania  siatki ulic, zabudowa wypełniająca kwartały tej części układu  ma  luźny charakter. Wolnostojące budynki usytuowane są w ogrodach. Zredukowana została natomiast zieleń komponowana, ulice wewnętrzne są jej pozbawione. Zachowały się natomiast częściowo elementy małej architektury w postaci kamiennych ogrodzeń
i łukowych bram w rejonie ulic generała Józefa Zajączka, Jana Kilińskiego, Henryka Jordana i księcia Józefa Poniatowskiego.   

Architektura modernistyczna cechuje się wysokim poziomem wykonania i dobra klasą architektoniczną. Są to kamienice tynkowane, o zwartych bryłach, rozbitych niewielkimi wykuszami, loggiami  i gzymsami. Detal architektoniczny jest zredukowany, organicznie związany z bryłą. Rolę dekoracji przyjęły głównie fakturowe tynki i detale wykończeniowe – balustrady balkonów, osłony gzymsów, kratki lub osłony podtrzymujące skrzynki na kwiaty.

Decyzja w sprawie wpisania obiektu do rejestru zabytków „A”:

26-03-2012


Biuro Senatorskie Leszka Piechoty, 40-006 Katowice, ul. Warszawska 6, mail: senator@leszekpiechota.pl